Lang leve het openbaar vervoer in Praag. Je komt overal, het kost weinig en ze rijden altijd op tijd. De metrostations liggen op loopafstand van elkaar. Je hoeft nooit ver te zoeken naar een station, zeker niet in toeristische gebieden. Een kaartje kost 12 kronen, voor 1 uur reizen met het openbaar vervoer (in het weekend 1 _ uur). De kaartjes zijn geldig in tram, bus en metro. Bij warm weer is de metro het fijnste, daar is het altijd koel. De bus is wat comfortabeler, maar bloedheet en de tram is vooral fijn als je onderweg ook nog wat leuke dingen wil zien. (bijvoorbeeld de tram die langs de Moldau gaat)

Rond een uur of zeven, acht 's morgens en rond drie, vier uur 's middags is het het drukst. Ook de nachtbussen en trams zijn vaak overvol, geen pretje als je een avond op z'n Tsjechisch hebt meegedronken. Maar goed, het is goedkoop, en ook 's nachts rijden ze op tijd.
Rond metro- en tramstation I.P. Pavlova (hier komt ook de nacht-tram) zijn een aantal leuke cafe's en clubs. Lang niet zo duur als in het centrum, maar wel erg up-to-date. Aan te raden is bijvoorbeeld club Radost (vrolijkheid) aan de Rumundska, waar je beneden kunt dansen (voor 50 tot 100 kronen) en boven gratis naar iets rustigere muziek kunt luisteren en heel de nacht door de meest geweldige gerechten kunt bestellen. (probeer de nacho's) Een paar straten verder, op Salmovska nummer 12, vind je de Literarni Kavarna Salmovska. (litterair cafe) Hier wordt gezongen, muziek gemaakt, gedichten voorgedragen en toneel gespeeld. Meestal in het Tsjechisch, maar met mazzel ook in het Engels. Niet heel ver daar vandaan ligt ook cafe Medusa (de straatnaam is me even ontgaan), als je er bent, let dan even op de decoratie van de toiletten. Heel bijzonder. En zo heb je in dit gedeelte van Praag nog veel meer leuke uitgaansgelegenheden, even zoeken, maar de moeite waard. Soms moet je een gammele trap af of door een vuile gang, maar ach, dat is nou eenmaal folklore.

Rondom het Wenceslasplein is alles te beleven wat je beleven wil. Hier is het de hele nacht druk, maar door heel veel politieagenten erg veilig. De aparte kroegjes liggen vaak in een zijstraatje en zien er van buiten niet uit, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door het bonte publiek. Als je vanaf het Wenceslasplein de bordjes volgt naar Starometske Radnice (eigenlijk Starometske Namjesti, oftewel old town square, maar dat staat niet op de bordjes) kom je langs talloze blues en jazz-kelders. De ene is duur, de ander goedkoop, maar bijna allemaal hebben ze elke avond live-muziek. Op het plein zelf ligt ook nog een hippe discotheek, die volgens mij voornamelijk bezocht wordt door Duitsers en Italianen. Daar vind je dus niet zo snel een paar Tsjechen. Als je nou een keer helemaal uit je dak wilt gaan en dat heel de nacht door, kun je het beste je meest flashy outfit aandoen en je per taxi naar de club onder de Karelsbrug laten brengen. Daar staan elke avond rijen mensen te hopen dat ze naar binnen mogen, het schijnt er erg trendy te zijn. En duur natuurlijk, maar dat spreekt voor zich. Het grootste voordeel van deze club is, dat je om een uur of zes meteen de zonsopgang kunt gaan bekijken vanaf de Karelsbrug. Uiteraard met nog een stuk of vijfhonderd nachtvlinders.

De mensen die ik heb ontmoet waren erg benieuwd naar Nederland, en natuurlijk naar de drugswetgeving in het bijzonder (de jeugd dan he). En als je wederzijds interesse toont in Tsjechie en de mensen zelf, dan maak je snel vrienden. Sneller dan wanneer je probeert iemand een drankje aan te bieden. Negen van de tien keer wordt het aanbod afgeslagen. Dat is een van de vreemde dingen aan de Tsjechische beleefdheid. De hoffelijkheid is wel prettig. Zoals het opstaan in de bus voor ouderen, zwangere vrouwen of mensen met kinderen. Ook is het wel fijn als mensen de deur voor je open houden. Hoffelijkheid in het verkeer is weer iets heel anders. Een zebrapad wil in Praag niet zeggen dat je voorrang hebt als voetganger. Maar gelukkig hoor je de Skoda's al van ver (heel ver) aankomen.
Voor zover iets over uitgaan in Praag.

Natuurlijk zijn er ook prachtige parken, gebouwen en musea, maar daar is al zoveel over geschreven dat ik dat niet doe. Ga maar kijken, elke straat heeft wel iets bijzonders. Voor de rest wil ik graag verwijzen naar de talloze stadsgidsen, die je overal in even talloze talen kunt kopen.
Nog even iets over de taal: vergeet het maar. Een 'dobry den' (goeden dag) bij het binnengaan van wat dan ook opent de harten. (zelfs met een zwaar accent) En 'na schledanou' (tot ziens) bij het naar buiten gaan wordt ook gewaardeerd. Maar voor de rest? Laat maar. De taal is zo gecompliceerd dat het kleinste detail het meeste verschil maakt. Na vijf weken kon ik zinnen en woorden onderscheiden, en een aantal woorden verstaan. Soms kon ik zelfs het onderwerp van een gesprek ontdekken. Maar mijn pogingen om de taal te spreken werden vooral gezien als komisch en er werd dan ook hartelijk om gelachen. Op een gegeven moment hou je het dan voor gezien. Ze lachen niet om je te pesten, maar het klinkt gewoon echt nergens naar. Heel oneerlijk, want een Tsjech kan het Nederlands wel vrij goed uitspreken. Als je dit probeert uit te leggen aan een Tsjech is het typische antwoord: jouw probleem. Oftewel: wat kan ik eraan doen, spreek dan maar Engels.

En tot slot nog even dit:
De meeste mensen die ik in Praag heb leren kennen heb ik ontmoet in theehuis Long Life. Als je het niet kent is het ook echt niet te vinden. Hier dus de routebeschrijving:
Je staat op old town square, met je rug naar het standbeeld van Jan Hus en aan je rechterkant die toren met de bijzondere klok (zie: elke stadsgids). Dan zie je links van je een straat met een pizzahut aan de rechterkant van de straat. Die straat ga je in, je loopt voorbij de pizzahut en probeert zoveel mogelijk de mensen met de concert-flyers te ontwijken. Na een meter of twintig moet je goed opletten. Aan de rechterkant van de straat is een passage, die loop je in en net als je denkt 'nu wordt het niks meer' verschijnt aan je rechterhand het theehuis. Hier komen veel studenten na college even bijkletsen of zelfs studeren. Bonte figuren uit alle lagen van de Praagse samenleving komen om uit te rusten en thee te drinken. En heel af en toe een verdwaalde toerist. Na de drukte van het centrum lijkt het wel een oase. Ik zou willen zeggen: ge erbij zitten en begin te praten, voor je het weet heb je een heleboel nieuwe vrienden!
Wat kan ik nu nog meer zeggen dan: 'veel plezier in Praag'? Niks, dus hier laat ik het maar bij.


Groetjes van Inge